Germans to build Iran maglev trains

Sun, 15 Apr 2007 17:19:42

Iran and Germany have reached an agreement on using a new form of transport known as maglev trains, to link the cities of Tehran and Mashhad.

The agreement was signed at the Mashhad International Fair site late Saturday between Iranian Ministry of Roads and Transportation and the German maglev company. First Vice-President Parviz Davoudi was also present at the ceremony.

Speaking at the meeting, the Governor General of Khorasan Razavi province Mohammad-Javad Mohammadi-Zadeh said the high-speed maglev trains would reduce travel time between Tehran and Mashhad to 2.5 - 3 hours.

Traveling the 900-km distance between the two cities by train currently takes about 14 hours.

Germany will invest 6.7 billion euros in the project under a base operations support contract, which Iran will have to repay within a 15 to 25-year period, he said.

Using powerful electromagnets, the high-speed trains, can travel at speeds of up to 500 kph. Once operational, the maglev trains will transport an estimated 10 million passengers per year.

منظور از «بي‌قانوني» توليد بمب اتمي نيست

شريعتمداري در جمع دانشجويان: مدير مسئول روزنامه كيهان گفت: منظور از بي‌قانوني ايران در مقابل بي‌قانوني آژانس و غربي‌ها توليد بمب اتمي نيست.

حسین شریعتمداری مدیر مسئول روزنامه کیهان و نماینده رهبری در موسسه کیهان است

به گزارش خبرنگار خبرگزاري فارس، حسين شريعتمداري مدير مسئول روزنامه كيهان، قبل از ظهر امروز دوشنبه در مراسم جشن يكسالگي دستيابي به فناوري توليد سوخت هسته‌اي كه به همت انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شاهد برگزار شده بود، با بيان اينكه ماجراي هسته‌اي ماه اوت سال 2000 آغاز شد، گفت: عضويت كشور ما در معاهده NPT بيست و پنج ساله بود كه در سال 70 با تغييرات اساسنامه عضويت ما نيز دائمي شد

شريعتمداري با اشاره به اينكه نيروگاه بوشهر با توليد سالانه 20 هزار مگاوات برق طراحي شد، افزود: بعد از پيروزي انقلاب اسلامي برخورد آمريكايي‌ها و آلماني‌ها به عنوان پيمانكار نيروگاه بوشهر با ما تغيير كرد و كار ساخت نيروگاه تعطيل شد

وي اظهار داشت: در اوت سال 2000 وقتي اطلاعات مخدوشي از نطنز به آژانس ارائه شد، آژانس تصميم به بازرسي از نطنز گرفت كه ديگر بعد از آن قضيه پرونده هسته‌اي ايران آغاز شد. در اجلاس اكتبر سال 2 هزار معروف به نشست سعد آباد، تروئيكاي اروپا در تهران حاضر و توافق شد كه ما براي اعتماد سازي به صورت داوطلبانه پروتكل الحاقي را اجرا كرده و غني سازي را تعليق كنيم.

مدير مسئول كيهان با بيان اينكه در اجلاس بروكسل كه چندي بعد از اجلاس سعد آباد برگزار شد، ايران و تروئيكاي اروپا توافق كردند همه فعاليتهاي هسته‌اي ايران تعليق شود، تصريح كرد: ما از كشورهاي مختلفي در خواست كمك كرديم تا به ما فناوري هسته‌اي بدهند اما هيچ كس به ما كمك نكرد و ما امروز هم فناوري را به صورت بومي در اختيار داريم و كشوري كه توان غني سازي را دارد تا ساخت بمب اتم فقط يك گام فاصله دارد، اما ما صراحتاً اعلام كرده‌ايم كه تصميم به ساخت بمب اتم نداريم و آژانس هم به همين منظور از كشورهاي عضو بازرسي مي‌كند

شريعتمداري با اشاره به مفاد قرارداد پاريس بيان داشت: وقتي بعد از اين قرار داد ما تضمين خود را براي نرفتن به سوي ساخت بمب اتم ارائه كرديم، تروئيكاي اروپايي اعلام كرد بهترين تضمين، تعطيلي فعاليت‌هاي هسته‌اي ايران است

وي خاطرنشان كرد: مسئولان كشور بعد از اين وضعيت، تعليق فعاليت‌هاي هسته‌اي را شكستند و فعاليت‌هاي هسته‌اي و ازجمله غني سازي آغاز شد و بعد از آن جنگ رواني، تهديدهاي نظامي و ارسال پرونده به شوراي امنيت آغاز شد كه طبق مفاد معاهده NPT ارسال پرونده ايران به شوراي امنيت كاملاً غير قانوني است و وقتي ما از البرادعي سوال مي‌كنيم كه چرا پرونده ايران به شوراي امنيت رفته است، وي پاسخ مي‌دهد كه پرونده شما در آژانس است و به شوراي امنيت نرفته بلكه با يك تصميم سياسي اين اتفاق افتاده است

مدير مسئول كيهان با بيان اينكه پرونده هسته‌اي ايران مستقل و متنوع از ساير مسائل منطقه و جهان كه ايران به نحوي در آنها تاثير دارد گره خورده است، ياد آور شد: خوشبختانه ما بر مسائل مرتبط بر پرونده تسلط داريم و اداره كار به دست ماست و امروز آنگونه كه ما مي‌خواهيم مسير پرونده جريان دارد

شريعتمداري با بيان اينكه در دنيا هر چه قدرت داشته باشيم همان قدر منافع به دست خواهيم آورد، گفت: ما امروز اگر چه در مسير رسيدن به مرحله توليد صنعتي سوخت هسته اي هستيم اما مسئله مهم اين است كه ما توان توليد صنعتي سوخت را به دست آورديم و فقط نياز به زمان براي توسعه آن داريم

وي در ادامه در پاسخ به اين سوال كه با شرايط حاضر كه براي مذاكره وجود دارد، چرا باز هم ما اصرار بر انجام مذاكره با غرب داريم؟ اظهار داشت: ما از ابتدا به مذاكره قائل بوديم ولي غربي‌ها همواره پيش شرط تعليق غني سازي را براي شروع مذاكره مطرح مي‌كنند كه اين تحقق خواسته آنها قبل از آغاز مذاكره است كه به اين ترتيب مذاكره ديگر معنا نمي‌دهد و لذا ما اعلام كرده‌ايم اگر بدون پيش شرط مذاكره باشد، حاضر به مذاكره خواهيم بود.البته امروز شرايط ما تفاوت كرده و وارد باشگاه هسته‌اي جهان شده‌ايم

شريعتمداري در پاسخ به اين سوال كه منظور مقام معظم رهبري از اين جمله كه «اگر بي قانوني كنند ما هم بي‌قانوني مي‌كنيم» چه بوده است؟ اظهار داشت: ما تاكنون خيلي بيشتر از آنچه موظف بوده‌ايم، در معاهده NPT انجام داده‌ايم و بازرسان آژانس حتي از مراكز نظامي ما بازديد كرده‌اند. نمي‌دانم مقام معظم رهبري دقيقاً چه منظوري از بي‌قانوني ايران در مقابل بي‌قانوني آژانس و غربي‌ها داشته‌اند، اما يقين دارم منظور توليد بمب هسته‌اي نيست و حداقل اين است كه تعهدات داوطلبانه فراتر از NPT را تعطيل مي‌كنيم. آنچه مقام معظم رهبري فرمودند در خود ترتيبات فناوري هسته‌اي كه فراتر از معاهده NPT است، ظرفيت زيادي براي اجرا وجود دارد؛ چرا كه ما هنوز هم برخي امور را داوطلبانه پذيرفته‌ايم كه مي‌توانيم آنها را لغو كنيم

شريعتمداري در واكنش به اين سوال كه آيا شما خود را اصولگرا مي‌دانيد؟ بيان داشت: ما اصولگراها و اصولگرايي را دوست داريم و انشاء الله خدا توفيق دهد كه اصولگرا باشيم

وي در پاسخ به اين سوال كه با توجه به دست و پا زدن كشورمان در فقر چه ضرورتي براي فعاليت‌هاي هسته‌اي وجود دارد؟ خاطر نشان كرد: اولاً ما در فقر دست و پا نمي‌زنيم ولي اگر منظور توان حل مشكلات اقتصادي است، بايد بگويم كه متاسفانه اهميت موضوع آنگونه كه بايد و شايد بيان نشده است. ظرفيت استفاده از فناوري صلح آميز هسته‌اي خيلي گسترده است. اگر فقط توليد برق در اين فن آوري را در نظر بگيريم، يك جهش اقتصادي خواهيم داشت

مدير مسئول كيهان در واكنش به سوالي مبني بر اينكه اگر ما با تحريم مواجه شويم، چه خواهيم كرد؟ گفت: هر كه طاووس خواهد جور هندوستان كشد. دستيابي به يك توان عظيم اينچنيني هزينه هم دارد. ضمناً اين مسئله را هم در نظر بگيريد كه امروز ديگر تحريم اقتصادي كشوري به صورتي كه آن كشور در منگنه قرار گيرد، ممكن نيست؛ و الا حتماً بدانيد تا به حال اين كار را كرده بودند

شريعتمداري در پاسخ به سوالي مبني بر اينكه آيا مواجهه با شوراي امنيت باعث فروپاشي دروني يا از بيرون نخواهد شد؟ اظهار داشت: ما از 28 سال قبل اين درگيري‌ها و چالش‌ها را داريم و امروز قضيه خيلي تفاوت كرده است. يك زماني چالش ما اين بود كه در جنگ تحميلي، غرب به ما سيم خاردار نمي‌فروخت اما امروز چالش‌ ما با غرب، دستيابي به فناوري هسته‌اي توسط ايران و تشكيل خاورميانه بزرگ با محوريت آمريكا يا ايران است كه جنگ 33 روزه حزب الله با اسرائيل نمادي از آن بود و فقط يك ضرب شست كوچك ايران به آمريكا بود. وضعيت در عراق، فلسطين و ساير مناطق نيز به همين منوال است

سوال ديگري از وي مطرح شد مبني بر اينكه آيا عملكرد دولت آقاي خاتمي در مسئله هسته‌اي بهتر از دولت فعلي نبود كه شريعتمداري تصريح كرد: تصميم گيري در پرونده هسته‌اي فراتر از اختيار دولت‌هاست و فاز جديد فعاليت‌هاي هسته‌اي ما نيز در زمان دولت آقاي خاتمي آغاز شد ولي قطعاً عملكرد دولت جديد كه مجري تصميمات درمورد پرونده هسته‌اي است كه چگونه با تهديدات و چالش‌ها مواجه شود، خيلي در قضيه موثر است. ما در گذشته مشكلاتي در اين زمينه داشتيم كه امروزه بر طرف شده‌اند

شريعتمداري در پاسخ به اين سوال كه آيا فناوري هسته‌اي ارزش درگيري نظامي با آمريكا را دارد؟ بيان داشت: اينكه آيا آمريكا دست به حماقت مي‌زند يا نه، شواهد نشان مي‌دهد كه تهديدات نظامي آمريكا فعلاً جنگ رواني است ولي بايد آينده را به دقت رصد كرد. آمريكا امروز با مشكلات زيادي مواجه است و در عراق به شدت زمين گير شده است و چنانكه مقام معظم رهبري فرمودند اگر كوچك‌ترين تخلفي كنند، ما تمام منافع آنها را به خطر مي‌انداريم

اين فعال سياسي در واكنش به اين سوال كه آيا برقراري رابطه با آمريكا هزينه دستيابي ما به فناوري هسته‌اي را كمتر نمي‌كند؟ خاطرنشان كرد: بعد از توافقنامه پاريس غرب صراحتاً به ما اعلام كرد كه بهترين تضمين شما براي ساختن بمب اتم تعطيلي فعاليت‌هاي هسته اي است. اينكه شما به دشمن باج بدهيد تا كاري به شما نداشته باشد كه هنر نيست. آمريكايي‌ها بارها براندازي نظام جمهوري اسلامي را جزء سياست‌هاي اصلي خود عنوان كرده‌اند كه با تغيير دولت‌ها در ايران تغيير نمي‌كنند

وي اضافه كرد: آمريكا مذاكره با ايران را براي حل مشكلات بين خودش و ما نمي‌خواهد و مذاكره را فقط براي مذاكره مي‌خواهد. ما ملتي هستيم كه 28 سال در مقابل آمريكا ايستاده‌ايم و همه نهضت‌هاي آزادي خواه دنيا كه مقابل زياده خواهي آمريكا و اقمارش قد علم كرده‌اند، از انقلاب و نظام ايران الگو گرفته‌اند و آمريكا مي‌خواهد به صرف مذاكره با ما اين مذاكره را به رخ ديگر نهضت‌هاي آزادي خواه و آزادي بخش بكشد و بگويد همه راه‌هاي در نهايت به مصالحه با آمريكا ختم مي‌شود

NPT ديگر مطرح نيست و آيا اين كار تبعاتي دارد؟ گفت: خروج از NPT شريعتمداري در پاسخ به اين سوال كه چرا بحث خروج از دو رويكرد دارد؛ يكي خلاصي از بازرسي‌هاي آژانس براي رفتن به سوي هر نوع فعاليت‌هاي هسته اي و ديگري خلاص شدن از زورگويي‌هاي اين زورگويان كه براي ما امروز بيش از سه سال طول كشيده است. ضمناً امروز ديگر چيزي آن باقي نمانده و ما با شوراي امنيت مواجه هستيم و اميدوارم مسئولان هر چه زودتر كشور را از آن خارج كنند

هسته خبر خوش

از عباس عبدی

خبر خوش هسته‌اي ابتدا قرار بود در بهمن‌ماه اعلام شود، اما بدون توضيحي روشن به تأخير افتاد و در سالروز خبر خوش هسته‌اي اول، خبر دوم مبني بر عبور از مرحله توليد آزمايشگاهي به صنعتي اعلام شد. اما هيچ گونه توضيحي در زمينه جزييات امر ارايه نشد و همين نكته ابهاماتي را درباره ميزان صحت و درستي اين خبر ايجاد كرد. حال اين پرسش پيش آمده كه حقيقت ماجرا چيست؟ احتمالات مختلفي را مي‌توان در اين زمينه مدنظر قرار داد.

1ـ يك احتمال اين است كه ايران واقعاً توانسته باشد حدود 20 آبشار 164 سانتريفيوژي را راه‌اندازي كرده و وارد اين مرحله از توليد شده باشد. در اين صورت چرا بايد از ذكر جزييات يا نشان دادن آن طفره برود؟ زيرا در روزهاي آينده بازرسان آژانس از اين اقدامات بازديد کرده و گزارش خواهند داد، و ضرورتي بر پنهان كردن امور نيست. به علاوه دليلي سياسي نيز بر عدم اعلام جزييات وجود ندارد، چون ايران قصد آن را ندارد كه غرب از اين امر مطلع نشود، و اگر چنين خواستي داشت، نبايد چنين جشني را تدارك ببيند. و اگر منعي بر ارائه اطلاعات به آنان نيست، پس توجيهي براي جلوگيري از اطلاع‌رساني هم نيست. ضمن اينكه با توجه به روحيات رييس دولت بعيد است كه به هر دليلي پذيرفته شود خبری به اين مهمي از نظر آنان ،بدون مستندات كافي اعلام شود، چون اين خبر را براي بار دوم كه نمي‌توان مثل طرح‌هاي عمراني كه چند باره افتتاح مي‌شود، اعلام كرد.

بنابراين تصور نمي‌كنم كه اين احتمال صحيح باشد. چرا ايران بايد هدفي را كه دست نيافته، محقق شده اعلام كند، بويژه آنكه در پی این اعلام دنيا خواهد گفت ايران نه تنها به قطعنامه‌ها وقعي نمي‌نهد، بلكه جلوتر هم مي‌رود و آژانس هم گزارش‌هاي تندتري ارايه خواهد كرد و طبعاً زمينه براي صدور قطعنامه‌هاي بعدي عليه ايران فراهم‌تر مي‌شود. و در اين صورت مصداق آش نخورده و دهان سوخته خواهد شد كه به هدف و منافع نرسيده اما هزينه‌هايش پرداخته مي‌شود.

2ـ احتمال دوم اين است كه ايران حدس مي‌زند تا تنظيم گزارش آژانس مي‌تواند مجموعه اين آبشارها را با هر مشكلي هم كه شده راه‌اندازي كند، و اگر در ز 20 فروردين نتوانستند جزييات لازم را نشان دهند ، در گزارش آژانس تا یک ماه بعداعلام خواهد شد و مقصود حاصل است. اما چرا بايد مدت‌ها پيش از گزارش آژانس اعلام شود. يك دليل آن سالروز خبر خوش اول است كه به لحاظ تبليغي دوست نداشته‌اند نسبت به آن زمان تأخير شود، بويژه آنكه يك بار هم تأخير افتاده. دليل دوم آن ،كه مهمتر است در احتمال بعدي اشاره مي‌شود.

3ـ احتمال سوم اين است كه هدف اعلان شده محقق نشده يا حداقل در اين مرحله محقق نشده است، و اعلام خبر هسته‌اي در سياست خارجي هم تأثير مثبتي ندارد، اما ضرورت داخلي ايجاب مي‌كند كه براي اقناع افكار عمومي داخل چنين خبري اعلان شود.
پس از تصويب قطعنامه‌هاي اول و دوم اين سوال مطرح بود كه پايان اين راه چيست؟ طرفداران حاكميت قبول داشتند كه گرچه تحريم‌ها مشكل‌ساز است، اما دولت ايران بسيار زود به نقطه غير قابل بازگشتي مي‌رسد كه غرب را مجبور به عقب‌نشيني از اين تحريم‌ها مي‌كند. و يكي از دلايلی كه تصميم داشتند خبر خوش هسته‌اي دوم را در بهمن اعلام كنند، همين بود كه طرفدارانشان را تا قبل از تصویب قطعنامه بعدی نسبت به پیشرفت خود و کم جلوه دادن عواقب تحريم‌ها و قطعنامه‌ها خوش‌بين كنند، اما احتمالاً در آن زمان فكر كردند كه گزارش آژانس در اسفند ماه كل يافته‌هاي آن خبر خوش را رشته مي‌كند، لذا از اعلام آن در آن مقطع صرف‌نظر كردند، ولي پس از قطعنامه دوم ديگر جايي براي تأخير در اعلان اين خبر نبود، و امكان قانع كردن موافقان ادامه سياست موجود وجود نداشت. حتي اگر گزارش بعدی آژانس اين ادعاها را رد كند، باز هم آنها مي‌كوشند كه به نوعي پیشرفتها را توضيح داده و توجيهات طرفدارپسندي را براي درستي ادامه راه موجود ارايه نمايند.

4ـ احتمال ديگري هم كه برخي افراد متصور مي‌دانند، فرار به جلوست. يعني دولت ايران قصد دارد كه چون قضيه ملوانان و از موضع قدرت و رأفت اسلامي و صلح‌دوستي عقب‌نشيني كند، براي اين كار مي‌بايست گفته شود كه ما به تكنولوژي دست يافته‌ايم و جزو باشگاه هسته‌اي هستيم. حالا از موقع اقتدار مي‌پذيريم كه مذاكره كنيم و توقف را هم مي‌پذيريم

من هميشه با اين استدلال و احتمال با نظر بدبيني نگاه مي‌كردم، ولي پس از قضيه ملوانان توان و جرأت كافي را در دولت ايران ديدم كه چنين رفتاری پیشه كند، اما اگر اين طور باشد، پس چرا حرف از افزايش تعداد سانتريفيوژها تا 50000 و نكات ديگري به ميان آمد كه در تعارض با اين ايده است؟ از اين رو كماكان فكر مي‌كنم كه اين احتمال هم منتفي است.

بنابراين احتمال اول و چهارم منتفي است. احتمال دوم و سوم مي‌تواند معقول و پذيرفتني باشد، اما پايه اصلي احتمال سوم است، مگر آنكه طي هفته‌هاي آينده گزارش آژانس ادعاي مطرح شده ایران را تأييد كند، كه در هر حال انگيزه اصلي همان نكته مطرح شده در احتمال سوم است.